Jakie auto dla niskiej osoby wybrać? Praktyczny poradnik

Masz niski wzrost i męczy Cię myśl, że znowu znikniesz za kierownicą jak w Passacie znajomego? Szukasz auta, w którym bez problemu dosięgniesz do pedałów i jednocześnie będziesz komfortowo widzieć drogę? Z tego poradnika dowiesz się, jak wybrać auto dla niskiej osoby, na co patrzeć przy oględzinach i jakie modele warto sprawdzić przy budżecie około 30 tys. zł / 6 tys. funtów.

Jak zaplanować zakup auta przy niskim wzroście?

Osoba o wzroście około 160 cm ma zupełnie inne potrzeby niż ktoś o 185 cm. Ty nie szukasz tylko ładnego nadwozia. Potrzebujesz takiej pozycji za kierownicą, w której bez napinania nóg dosięgniesz do pedałów i jednocześnie zobaczysz maskę, krawędzie auta oraz znaki. Dlatego samo oglądanie zdjęć w ogłoszeniach nie wystarczy.

Przy Twoim budżecie około 30 tys. zł lub 6 tys. funtów i założeniu, że auto ma być nie starsze niż 5–6 lat, rozsądnie jest celować w mniejsze klasy. SUV-y wyglądają atrakcyjnie, ale młode egzemplarze są drogie, więc często lepiej wybrać nowszy samochód segmentu B lub crossovera. W codziennej jeździe do pracy, na wycieczki i w trasie Anglia–Polska bardziej od prestiżu nadwozia liczy się ergonomia i zmęczenie po kilku godzinach za kółkiem.

Dobrym startem jest stworzenie krótkiej listy wymagań. Zapisz, jakie odcinki będziesz najczęściej pokonywać, czy parkujesz w ciasnych uliczkach, ile bagażu wozi Twoja rodzina oraz czy zależy Ci bardziej na automacie, czy manualnej skrzyni. Im bardziej precyzyjnie opiszesz swoje potrzeby, tym łatwiej odrzucisz auta, które po prostu nie pasują do Twojej sylwetki.

Jakie elementy wnętrza są ważne dla niskiej osoby?

Ergonomia wnętrza ma większe znaczenie niż sama marka. Ten sam kierowca w jednym aucie czuje się pewnie już po minucie, a w drugim ciągle wysuwa się na pół fotela, żeby dosięgnąć do pedałów. Różnica wynika z zakresu regulacji i kształtu fotela, położenia pedałów oraz wysokości linii szyb.

Fotel kierowcy

Dla niskiej osoby fotel jest centrum dowodzenia. Bez szerokiej regulacji wysokości nie ustawisz się tak, by widzieć koniec maski i jednocześnie zachować wygodny kąt zgięcia nóg. Warto szukać aut, w których fotel nie tylko się podnosi, ale również ma regulację pochylenia siedziska i oparcia w kilku krokach. Krótki dół siedziska to też plus, bo nie uciska tylnej części ud przy mocnym dosunięciu do kierownicy.

Podczas jazdy próbnej zwróć uwagę, czy przy wygodnym ugięciu kolan nadal masz dobrą widoczność. Jeśli aby widzieć drogę musisz się prostować jak struna, auto jest po prostu źle zaprojektowane dla Twojej sylwetki. Bardzo pomocne są również fotele z regulacją podparcia lędźwi, które spotkasz w wielu nowszych modelach Mazdy, Hondy czy Hyundaia. Przy długiej trasie Anglia–Polska Twoje plecy odwdzięczą się za to już po kilku godzinach.

Dla kierowcy o niskim wzroście lepszy jest fotel z dużym zakresem regulacji wysokości niż samo wysokie nadwozie typu SUV – wysoka pozycja bez dopasowania do nóg szybko męczy.

Kierownica i pedały

Drugi filar wygody to regulowana kolumna kierownicy. Szukaj aut z regulacją zarówno w pionie, jak i wzdłuż. Dzięki temu możesz jednocześnie dosięgnąć do pedałów i trzymać ręce w lekkim ugięciu, a nie na prostych łokciach. Gdy musisz podjechać bardzo blisko, by wciskać pedały, a kierownica siedzi za daleko, szybko bolą barki i górna część pleców.

W kilku modelach – na przykład niektóre wersje Forda – spotkasz regulowane pedały. To rzadkie, ale bardzo przyjazne udogodnienie dla niskich kierowców. Jeśli znajdziesz taki samochód w swoim budżecie, warto go mocno rozważyć. Przy zwykłych pedałach testuj, czy sięgasz do nich swobodnie, bez odrywania pleców od oparcia. Stopa na pedale hamulca powinna być w stanie nacisnąć go mocno, gdy kolano jest jeszcze ugięte.

Widoczność i lusterka

Dobra widoczność nie zależy wyłącznie od wzrostu. Znaczenie ma wysokość deski rozdzielczej, grubość słupków przednich oraz wielkość bocznych szyb. Mniejsze auta miejskie i crossovery często mają dość pionową szybę czołową i niższą deskę, co pomaga niskim osobom. W dużych limuzynach – jak wspomniany Passat sprzed lat – maska jest długa, a słupki mocno pochylone, co ogranicza widok z niskiej perspektywy.

Przy oględzinach zatrzymaj się na chwilę w różnych sytuacjach. Sprawdź, ile widzisz przez boczne szyby przy skręcie w prawo i lewo, czy słupki nie zasłaniają przejścia dla pieszych oraz jak ustawisz lusterka, by kontrolować tył i boki. Dobre lusterka zewnętrzne, kamera cofania i czujniki parkowania szczególnie pomagają, gdy czujesz się jeszcze mniej pewnie za kółkiem. Podczas nauki jazdy takie systemy mocno zmniejszają stres.

Jakie nadwozie wybrać – małe auto, kompakt czy SUV?

Wzrok często ciągnie w stronę SUV-ów. Siedzisz wyżej, czujesz się pewniej, łatwiej widać drogę w korku. Dla niskiej osoby nie zawsze jest to jednak najlepszy wybór, zwłaszcza przy ograniczonym budżecie i chęci zakupu młodego rocznika. Warto porównać plusy i minusy różnych typów nadwozia.

Dobrym sposobem na poukładanie tych informacji jest proste zestawienie trzech najpopularniejszych grup aut, które realnie wchodzą w grę przy wzroście około 160 cm:

Małe auta miejskie

Samochody segmentu B – jak Toyota Yaris, Suzuki Swift, Honda Jazz, Hyundai i20 czy Kia Rio – bardzo często są przyjazne dla niższych kierowców. Mają krótką maskę, dużą przednią szybę i zwykle spory zakres regulacji fotela. W mieście łatwo nimi zaparkować, a w trasie, przy spokojnej jeździe, poradzą sobie nawet z dłuższym odcinkiem między Anglią a Polską.

Jeśli boisz się, że „małe auto” to męczarnia na autostradzie, poszukaj wersji z lepszym wyciszeniem i mocniejszym silnikiem. Czasem różnica wyposażenia (na przykład tempomat, regulacja fotela w większym zakresie, podłokietnik) między bazową a średnią wersją tego samego modelu wpływa na komfort bardziej niż przesiadka do większego samochodu klasy kompakt.

Crossovery i małe SUV-y

Małe SUV-y i crossovery – jak Suzuki Vitara, SX4 S-Cross, Mazda CX-3, Nissan Juke czy Renault Captur – kuszą wyższą pozycją i wygodnym wsiadaniem. Dla niskiej osoby to wyraźny plus, bo łatwiej ocenić krawędzie auta, a biodra znajdują się na wysokości zbliżonej do krzesła. Nie musisz „wpadać” w fotel jak w bardzo niskim sedanie.

Przy budżecie około 30 tys. zł najczęściej trafisz na auta z roczników 2014–2016, czasem starsze. Warto wtedy sprawdzić stan techniczny dokładniej niż same parametry ergonomii. Widoczność bywa tu różna – na przykład niektóre SUV-y mają grube słupki tylne, które przeszkadzają przy cofaniu. Dlatego każdorazowo siadaj i testuj pozycję, zamiast zakładać, że „SUV będzie na pewno wygodny”.

Jakie marki i modele sprawdzić przy wzroście około 160 cm?

Czy rzeczywiście azjatyckie marki lepiej pasują do niższych kierowców, bo „tam ludzie są średnio niżsi”? Nie zawsze, ale w wielu modelach z Japonii czy Korei od lat stawia się mocny nacisk na ergonomię dla różnych sylwetek. Duży zakres regulacji fotela, przemyślane rozłożenie przycisków i dobra widoczność do przodu to ich częsty atut.

Z drugiej strony sporo osób z Twojego otoczenia mogło powtarzać, że „francuskie auta są awaryjne”. W praktyce sporo zależy od konkretnego modelu, silnika i serwisu, a nie od samego kraju pochodzenia. Jeśli jednak masz wewnętrzny opór przed markami francuskimi, skup się na japońskich, koreańskich i wybranych niemieckich czy brytyjskich modelach z dobrą opinią niezawodności.

Auta japońskie i koreańskie

Dla niskiej osoby na start warto sprawdzić kilka sprawdzonych modeli. Suzuki Swift w nowszych rocznikach ma wysoko umieszczone siedzenie i dobrą widoczność, a przy tym jest zaskakująco stabilny w trasie. Wersje z silnikiem 1.2 lub 1.3 benzyna dobrze znoszą spokojną jazdę na długich dystansach, chociaż nie są demonami prędkości.

Honda Jazz słynie z bardzo przestronnego wnętrza i wysokiej pozycji mimo małych wymiarów zewnętrznych. Dla osób 155–165 cm często okazuje się jednym z najwygodniejszych aut, bo łatwo ustawić fotel i kierownicę, a wielkie szyby poprawiają widok na boki. Z kolei Toyota Yaris, Hyundai i20 i Kia Venga (ciekawy, wyższy minivan segmentu B) często pojawiają się w rankingach niezawodności i dobrze znoszą użytkowanie w mieście oraz w trasie.

Jeśli wolisz coś bardziej „podniesionego”, przyjrzyj się Suzuki SX4 S-Cross, Suzuki Vitara oraz Mazda CX-3. Mazda ma nieco twardsze zawieszenie, ale oferuje przyjemną pozycję za kierownicą i bardzo dobre prowadzenie. W wielu egzemplarzach znajdziesz już systemy wspomagania kierowcy, jak tempomat, asystent pasa ruchu czy kamerę cofania, co przy mniejszym doświadczeniu dodaje poczucia bezpieczeństwa.

Tanie w eksploatacji modele europejskie

Jeśli nie chcesz francuskich aut, poszukaj prostych modeli z Niemiec, Czech czy Wielkiej Brytanii. Skoda Fabia i Volkswagen Polo w nowszych rocznikach oferują całkiem wygodne fotele, dobre wyciszenie i sporą dostępność części. Wiele osób o niskim wzroście chwali też Opela Corsę i Ford Fiesta, zwłaszcza gdy mają bogatszą regulację fotela kierowcy.

W Wielkiej Brytanii łatwo znajdziesz auta z kierownicą po prawej stronie, co ma znaczenie, jeśli na co dzień jeździsz tam do pracy. Gdy planujesz częste wyjazdy do Polski, przemyśl, czy wolisz auto z kierownicą po lewej, czy po prawej. Sam fakt, po której stronie jest kierownica, nie zmienia ergonomii względem wzrostu, ale może wpływać na wygodę wyprzedzania w kontynentalnej części Europy.

Przykładowe konfiguracje w Twoim budżecie

Przy budżecie około 30 tys. zł i chęci zakupu auta maksymalnie 5–6 letniego możesz rozważyć kilka typowych scenariuszy. Poniższe propozycje nie są jedyną słuszną drogą, ale pokazują, co realnie da się znaleźć na rynku wtórnym bez sięgania po bardzo stare roczniki.

Na przykład możesz szukać Suzuki Swift lub Toyoty Yaris z benzynowym silnikiem około 1.2–1.3, roczniki mniej więcej 2015–2017, najlepiej w wersji wyposażenia z regulacją wysokości fotela i kierownicą regulowaną w dwóch płaszczyznach. Alternatywnie niewiele droższy, ale starszy rocznik małego SUV-a, jak Suzuki Vitara, może zaoferować wyższą pozycję kosztem nieco większego przebiegu. W Wielkiej Brytanii – przy budżecie około 6 tys. funtów – często trafisz na lepiej wyposażone egzemplarze z bogatszym pakietem systemów bezpieczeństwa.

Jak przetestować auto przed zakupem?

Nawet najlepsza teoria z forów czy poradników nie zastąpi rzeczywistego posiedzenia za kierownicą. Dlatego zanim zapłacisz za jakiekolwiek auto, zrób dokładny test pozycji za kierownicą oraz krótką jazdę próbną. Nie spiesz się. Sprzedający zwykle wolą poświęcić kilka minut więcej niż słuchać potem narzekań, że „nie da się tym jeździć”.

Podczas oględzin i jazdy możesz zastosować prostą listę czynności, które sprawdzisz w każdej potencjalnej „kandydatce”:

• Ustaw fotel możliwie wysoko, ale tak, by nie dotykać głową podsufitki, a potem dobierz położenie w przód i w tył.
• Sprawdź, czy przy wciśnięciu sprzęgła do końca kolano jest ugięte, a plecy opierają się o oparcie.
• Wyreguluj kierownicę w pionie i wzdłuż, tak aby nadgarstek sięgał górnej części wieńca przy lekko ugiętej ręce.
• Przejedź się po różnych drogach – kawałek miasta, obwodnica, jeśli można także krótki odcinek szybszej trasy.

Podczas jazdy testowej nie koncentruj się tylko na silniku i zawieszeniu. Zwróć uwagę, czy widzisz sygnalizację świetlną nad skrzyżowaniem bez garbienia się, jak wygląda cofanie na parkingu supermarketu oraz czy po 20–30 minutach nie drętwieją Ci nadgarstki, uda lub kark. To sygnał, że pozycja jest wymuszona i długie wyjazdy – jak trasa z Anglii do Polski – będą po prostu męczące.

Dobre auto dla niskiej osoby to takie, w którym przy naturalnym, rozluźnionym siedzeniu widzisz drogę i bez wysiłku sięgasz do wszystkich pedałów. Jeśli musisz się „ustawiać” za każdym razem, szukaj dalej.

Warto też zabrać ze sobą kogoś zaufanego – instruktora nauki jazdy, doświadczonego znajomego albo członka rodziny – kto spojrzy na Ciebie z boku i oceni Twoją pozycję. Druga para oczu zauważy czasem, że siedzisz za blisko kierownicy albo zbyt mocno odchylasz oparcie. Po kilku przymiarkach do różnych modeli szybko poczujesz, w których autach czujesz się pewnie od pierwszych minut.

Gdy znajdziesz już wygodny model, dobrze jest zapisać swoje ustawienia fotela, kierownicy i lusterek – choćby w notatniku w telefonie – żeby łatwo odtworzyć idealną pozycję po serwisie lub gdy ktoś inny korzysta z Twojego auta.